X
GO

Drie leerlingen in het zonnetje tijdens Poëzie-avond 'Zomergedicht'

Geplaatst op:

Drie leerlingen in het zonnetje tijdens Poëzie-avond 'Zomergedicht'

Tijdens de eerste poëzie-avond in de geschiedenis van het Novalis College – met als thema Zomergedicht 2018 – werden drie leerlingen in het zonnetje gezet. Uit een hele berg ingezonden poëzie, werden de gedichten van Sjoerd Elting, Tessa Rooyakkers en Leah Benishek op 7 juni bekroond met een ereplaats.

De poëzie-avond werd geopend door een bijzondere gast: Arnoud Rigter. De voormalig stadsdichter van Eindhoven hield een voordracht rondom de begrippen creativiteit, onbegrijpelijkheid en eigenheid. “Zet woorden of woordgroepen die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben, eens bij elkaar. Ze passen misschien toch wel. Je hoeft het niet te snappen”, vertelde hij aan het geboeid luisterende publiek. Dat een gedicht je ook inzicht kan geven in jouw eigenheid, dat het je iets kan brengen om je persoonlijk te ontwikkelen, was een verrassende gedachte voor de luisteraars.

Vervolgens droegen alle aanwezige leerlingen hun gedicht voor. Dit was een bijzondere ervaring. Het was mooi te ervaren hoe intensief er naar elkaar werd geluisterd. Daarna werden de prijzen uitgedeeld. De jury (Maarten Gulden en Gerda Vervelde) benadrukte nogmaals dat het een subjectieve selectie was geweest en dat er veel zeer goede gedichten waren ingestuurd. Toch konden er maar drie met een boekenbon naar huis: Sjoerd Elting, Tessa Rooyakkers en Leah Benishek. Hun gedichten zijn hieronder te lezen!

 

 

Voor al die liefhebben:
Eer de wolken weer komen
Regen zijn baan naar beneden vervolgt
Blijf dan toch vooral niet binnen
Ruil die gevoelens voor de zonnestralen
Anderen gingen je voor, de recensies uitbundig
Nachtelijk baden, het zweet niet te stoppen
Doekjes, een Cleanex, verboden in het vliegtuig
(Lach lekker lang, maar ga toch niet wennen
Een druppeltje wijn, tafelkleed bevlekt
Voor wie de focaccia? Het zout redt het ongeluk
Echte liefde kijkt niet op een vlek
Nee, geen souvenirs, ze blijven toch achter
Donkere luchten, de hitte voorbij)

Sjoerd Eltink, klas 11Bv

 

 

Zee

Stoeiend en kolkend
Speelt zij met de wind.
Zo verleidt zij de zeevogels
door de wind gedragen,
om op haar zilte golven mee te drijven.

Zo speelt zij met het zand en de schelpen,
Die zij op het strand neerlegt.
Zo draagt zij de schepen
Onder toezien van de sterren en de stralende zon.

Of verslindt ze.

Mijn blote voeten
In de wilde golven
Van de ontembare zee.

Leah Benishek, klas 7A

 

 

Ik zou je willen schrijven
Over de hitte van de zon
Die precies hetzelfde voelt
Als die dag, die warme dag,
Toen de zomer net begon

We vonden het niet erg toen
Miljoenen korrels zand
Die overal gingen zitten
In je kleren, in je schoenen,
Want ja, dat is het strand

Ik denk veel aan die zomer
Het was al jaren terug
En ik zal nooit vergeten
Als die keren, als je weg moest.
En ik niks anders kon dan staren
Naar je steeds kleiner wordende rug.

Tess Rooijakkers, klas 8C

| Terug

Archief